Levitha

Levitha, özellikle Leros ile Amorgos arasındaki uzun ve açık deniz geçişlerinde denizciler için hayati bir stratejik sığınaktır. Adanın güney kıvrımında yer alan ana koy, içeriye doğru bir yılan gibi kıvrılan ve rüzgarı tamamen kesen muazzam bir doğal limandır. Koyun içinde, adada yaşayan yerel aile tarafından yerleştirilmiş ücretli tonozlar (mooring buoys) mevcuttur; bu tonozlar sert meltem havalarında bile teknenizi havuz konforunda tutar. Zemin kumluk ve erişteliktir, tonoz kullanmayıp demir atılacaksa demirin iyi oturduğundan emin olunmalıdır. Koy, özellikle kuzeyli ve batılı sert rüzgarlara karşı %100 koruma sağlar; sadece çok nadir esen sert güney rüzgarlarına açıktır. Navigasyon açısından koy girişi geniştir ancak içerideki daralmalara dikkat edilmelidir.

Adada sadece tek bir aile (Kamposos ailesi) yaşamaktadır ve tüm sosyal yaşam bu ailenin tepedeki eski taş evlerinde işlettiği salaş, minik aile tavernası etrafında döner. Tekneler tonoza bağlandıktan sonra patikadan yürünerek bu tavernaya çıkılır. Gastronomi tamamen doğaldır; ailenin kendi yetiştirdiği keçilerin eti, taze oğlak tandır, adada üretilen peynirler ve o gün denizden ne çıktıysa o servis edilir. Akşamları jeneratör kapandığında mum ışığında yenen bu yemek, denizciler için dünyanın en özel ve samimi gastronomi tecrübelerinden biridir.

Levitha’da yapılacak en güzel aktivite, koydan başlayıp tepedeki tavernaya ve adanın eski kalıntılarına uzanan patikalarda yürüyüş yapmaktır. Adanın zirvesinde II. Dünya Savaşı’ndan kalma eski bir Alman gözetleme karakolunun harabeleri yer alır; buradan ufka bakmak ve Ege’nin ortasındaki o mutlak yalnızlığı hissetmek büyüleyicidir. Deniz tarafında ise koyun girişindeki berrak, el değmemiş sularda yüzmek ve şnorkel yapmak çok dinlendiricidir.

Levitha, sert maki bitki örtüsü, kahverengi kayalıkları ve bitmeyen rüzgarlarıyla tam bir vahşi Ege doğasına sahiptir. Kültürel olarak adanın en büyük değeri, yüzyıllardır burada yaşayan ve adayı terk etmeyen, buranın hem koruyucusu hem de fenercisi olan Kamposos ailesinin kendisidir. Bu aile, zorlu ada şartlarında hayvancılık ve balıkçılık yaparak antik çağlardaki izole ada yaşamı kültürünü günümüzde tek başına yaşatmaktadır.

Adada elektrik, su, internet, market veya yakıt gibi hiçbir lojistik imkan yoktur. Burası tam anlamıyla bir self-sufficiency (kendi kendine yetme) testidir. Teknenizin tüm depoları dolu olarak buraya gelmelisiniz. Akşam tavernaya gidecekseniz, yerel aileye iskelede veya telsiz üzerinden önceden bilgi vermeniz (taverna düzeni için) nezaketen önemlidir. Şehir gürültüsünden kaçan ve yıldızların altında mutlak bir sessizlik arayan tecrübeli denizciler için Ege’deki en kült duraktır.